Elməddin Mətləbov

Məmməd İsmayılın 70 illiyinə

Ürək! Niyə belə gileylisən vaxt əlindən?
Əvvəl-axır alacaqdır döyüntünü
vaxt əlindən…
Ümman oldu axıtdığın bu göz yaşı,
Zaman-külək,
Ömür-qayıq,
Sahil isə məzar daşı!

Nə qazanır qocalığa səbəb olan cavan illər,
İnsan ömrün beşiyindən
məzarına qovan illər?
Gəlişiylə dağı-daşı tərpətməyən,
Binaları addımbaşı tərpətməyən,
Gecə-gündüz əsən külək, külək deyil!
Mənə qalsa, əcəlindən qorxan ürək,
ürək deyil!
Min hiylənin gizləndiyi
insanların ucalmağı çox ağırdı,
Ləyaqətli ömürlərin
qocalmağı çox ağırdı!
Zaman ala xeyri-şəri ayırmayan kəsin ömrün,
Əyrini düz, həqiqəti yalan sayan kəsin ömrün!

Mən şərəfli olmayacaq ömrü
qəti istəmirəm
Mənə zaman gətirəcək o şöhrəti istəmirəm!
Mən zamanın belə işıq sürətilə
axmasından gileyliyəm,
Dahilərin alnındakı qırışlara
Kinayəli baxmasından gileyliyəm!
Hər ürəkdə bir arzu var;
Kimi şöhrət arzusunda,
Kimi hörmət arzusunda,
Kimi vətən, kimi həyat,
ya var-dövlət arzusunda…
Nə var-dövlət hərisiyəm,
Nə şan-şöhrət dəlisiyəm,
Gənc ömrümü atam gərək gah oda mən,
gah suya mən,
Kaş zamanı verə biləm yuxuya mən!…